Folia w płynie
Opis
Wilgoć w łazience, na balkonie albo w piwnicy rzadko ujawnia się od razu. Najpierw pojawiają się odspojenia okładziny od podłoża, wykwity, plamy lub drobne rysy, przez które woda wnika w podłoże. Folia w płynie sprawdza się tam, gdzie potrzebna jest cienka, elastyczna i szczelna bariera bez skomplikowanej aplikacji. W praktyce jest jednym z podstawowych elementów hydroizolacji w strefach mokrych i na powierzchniach narażonych na okresowy kontakt z wodą.
Zastosowania folii w płynie w łazience, kuchni i piwnicy
W strefach mokrych folia w płynie do łazienki służy do wykonania bezspoinowej hydroizolacji podłoża przed okładziną, zwykle pod płytki. Gotowa do użycia masa po wyschnięciu tworzy wodoszczelną powłokę, która ogranicza wnikanie wilgoci oraz okresowe oddziaływanie wody. Elastyczna warstwa pokrywa włoskowate rysy i umożliwia mostkowanie rys podłoża do około 2 mm.
Dobrze przygotowana izolacja w płynie przylega do betonu, cegły, tynków cementowych, podkładów cementowych i anhydrytowych oraz do płyt g-k, OSB i cementowo-włóknowych. Wodorozcieńczalna formuła ułatwia nanoszenie. W kuchni, pralni i piwnicy liczy się też odporność na środki czyszczące oraz szczelne wykończenie narożników i przejść instalacyjnych z użyciem taśm uszczelniających i materiałów uzupełniających do hydroizolacji.
Jak wybrać folię w płynie do konkretnego miejsca?
O trafnym wyborze decydują warunki pracy podłoża, a nie sama nazwa pomieszczenia. We wnętrzach zwykle najważniejsza jest ochrona przed wilgocią pod okładziną, a na zewnątrz dochodzą mróz, promieniowanie UV i większe wahania temperatury. Folia w płynie na balkon i taras powinna zachować elastyczność oraz przyczepność mimo pracy konstrukcji.
Przy wyborze najlepiej sprawdzić:
- rodzaj podłoża, od betonu i tynków po płyty g-k, OSB oraz cementowo-włóknowe,
- zakres obciążenia wilgocią, czyli rozbryzgi wody albo wodę opadową,
- odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne,
- zdolność mostkowania rys podłoża oraz pokrywania drobnych pęknięć,
- sposób nanoszenia: wałkiem, pędzlem lub natryskiem,
- zużycie folii w płynie na m², bo od niego zależy rzeczywisty koszt wykonania warstwy.
Na balkonach i tarasach szczelność chroni konstrukcję przed wodą i ogranicza ryzyko pleśni. W łazienkach i kuchniach najważniejsze jest zabezpieczenie stref przy wannie, prysznicu i umywalce oraz podłogi. Przy ogrzewaniu podłogowym szczególnie ważna staje się elastyczność powłoki.
Nakładanie folii w płynie pod płytki krok po kroku
Skuteczna hydroizolacja zaczyna się od podłoża. Folia w płynie pod płytki nie zapewni trwałego efektu na podłożu zabrudzonym, zapylonym, z luźnymi fragmentami lub stojącą wodą, dlatego przygotowanie powierzchni decyduje o trwałości układu. Aplikacja jest prosta i nie wymaga specjalistycznych narzędzi, ale trzeba zachować kolejność prac oraz przerwy technologiczne, czyli czas potrzebny na wyschnięcie warstw.
Najbezpieczniejszy schemat wygląda tak:
- oczyścić i osuszyć podłoże oraz usunąć słabo związane warstwy,
- wyrównać większe ubytki i rysy, a chłonne podłoża przygotować zgodnie z kartą techniczną,
- nałożyć pierwszą warstwę wałkiem, pędzlem lub natryskiem, dokładnie w narożnikach i przy przejściach instalacyjnych,
- po wyschnięciu pierwszej warstwy nałożyć drugą warstwę krzyżowo, aby zamknąć ewentualne prześwity,
- po pełnym wyschnięciu przejść do klejenia płytek, mozaiki lub kamienia naturalnego.
Dobrze sprawdza się stosowanie jednego systemu z odpowiednimi zaprawami uszczelniającymi i suchymi mieszankami budowlanymi. Przed zakupem sprawdź kartę techniczną i deklarację, ponieważ podano w nich zalecenia wykonawcze, zużycie oraz ograniczenia zastosowania.
Ile warstw i jaka grubość dają skuteczną izolację w płynie?
Dwie pełne warstwy to bezpieczne minimum w większości typowych zastosowań. Zbyt cienka powłoka traci ciągłość, a zbyt szybkie przejście do kolejnego etapu może zamknąć wilgoć pod okładziną. Czas schnięcia folii w płynie zależy od temperatury, wilgotności powietrza i chłonności podłoża, więc szybkie schnięcie skraca remont tylko wtedy, gdy nie pomija się przerw technologicznych.
Przyjmuje się zużycie około 1,2 kg na m² dla dwóch warstw, co odpowiada mniej więcej 0,8 mm grubości warstwy na mokro. Taka elastyczna hydroizolacja jednoskładnikowa dobrze sprawdza się wewnątrz i na zewnątrz, ale nie jest przeznaczona do powierzchni pozostających w stałym zanurzeniu. Jeśli dobierasz izolację w płynie do balkonu, łazienki lub piwnicy, możemy pomóc ocenić podłoże i wskazać właściwy układ warstw.
Właściwości
- łatwe nanoszenie
- maskuje włoskowate rysy
- wodorozcieńczalna
- skutecznie odcina wilgoć
- elastyczna
- zalecana do stosowania w miejscach narażonych na wilgoć