Styropiany fasadowe
Jeśli ściany zewnętrzne tracą ciepło zimą, a latem szybko się nagrzewają, dobór izolacji nie powinien zaczynać się od samej grubości płyty. Styropiany fasadowe pomagają ograniczyć straty energii, poprawić komfort w pomieszczeniach i obniżyć koszty ogrzewania, ale tylko wtedy, gdy są dopasowane do rodzaju ściany i całego układu elewacji.
W tej kategorii znajdują się materiały przeznaczone do ocieplania elewacji w domach jednorodzinnych oraz obiektach przemysłowych. Wśród styropianów izolacyjnych odmiany fasadowe wyróżniają się niską masą, odpornością na wilgoć i warunki atmosferyczne oraz możliwością stosowania w systemie ocieplenia z klejem, siatką zbrojącą i warstwą tynku.
Jak działają styropiany fasadowe i gdzie się sprawdzają?
Styropian fasadowy to materiał do ocieplania ścian zewnętrznych, stosowany zarówno w nowych budynkach, jak i tam, gdzie potrzebna jest termomodernizacja elewacji. Dzieje się tak, ponieważ składa się z milionów zamkniętych komórek powietrznych. Powietrze spowalnia przepływ ciepła, więc ściana zimą oddaje go mniej, a latem wolniej je przyjmuje.
Styropian elewacyjny stosuje się zwykle w systemie ETICS, czyli bezspoinowym układzie ocieplenia, w którym płyty ociepleniowe są osłonięte warstwą zbrojoną, czyli zaprawą z siatką, oraz tynkiem elewacyjnym. Taki układ ogranicza mostki termiczne, chroni materiał przed warunkami atmosferycznymi i pozwala uzyskać trwałe docieplenie. W praktyce oznacza to stabilniejszą temperaturę wewnątrz budynku i mniejsze zużycie energii.
Jak dobrać grubość styropianu fasadowego do ściany?
Grubość izolacji dobiera się do wymaganej wartości współczynnika U całej ściany, a nie według jednej uniwersalnej liczby. Znaczenie ma materiał muru, jego grubość, stan podłoża i oczekiwany efekt energetyczny. Ta sama ściana po termomodernizacji może wymagać innej warstwy niż nowa ściana dwuwarstwowa.
Najprostsza zasada jest taka, że opór cieplny R rośnie wraz z grubością płyty i ze spadkiem wartości współczynnika lambda. W uproszczeniu R = d/λ, gdzie d oznacza grubość w metrach. Dla przykładu płyta 20 cm o λ 0,040 daje R około 5,0 m²K/W, a przy λ 0,031 ten sam wymiar daje już około 6,45 m²K/W. Jeśli chcesz dobrać warstwę bez zbędnego zapasu, możemy oprzeć wybór na projekcie lub parametrach przegrody.
Przy wyborze warto sprawdzić:
- współczynnik lambda λ, który pokazuje, jak dobrze materiał ogranicza przepływ ciepła
- grubość izolacji, która bezpośrednio wpływa na opór cieplny R
- ciągłość warstwy, ważną dla ograniczenia mostków termicznych przy krawędziach stropów, nad oknami i wokół otworów
- przeznaczenie płyt, bo materiał elewacyjny nie zastępuje odmian styropianów dachowych i podłogowych
