Zadzwoń

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Tynki cementowe

Jeśli szukasz wyprawy, która ma wytrzymać wilgoć, uderzenia i zmienne warunki pogodowe, jesteś w dobrym miejscu. Wśród tynków wewnętrznych i elewacyjnych tynki cementowe tworzą twardą, odporną warstwę o dobrej przyczepności do podłoża, dlatego sprawdzają się wewnątrz i na zewnątrz budynków. Znaczenie ma też odporność powierzchni na rozwój pleśni i grzybów. Najczęściej wybiera się je do ścian oraz sufitów narażonych na intensywne użytkowanie albo podwyższoną wilgotność.

Czym różni się tynk cementowy od cementowo-wapiennego?

Różnica jest prosta. Tynk cementowy wyróżnia się wysoką trwałością i odpornością mechaniczną, a tynk cementowo-wapienny, dzięki dodatkowi wapna, jest bardziej elastyczny i łatwiejszy w obróbce. W praktyce doradzamy prosty podział. Gdy liczy się twardość i odporność na warunki pogodowe, lepszym wyborem będzie tynk cementowy. Gdy równie ważne jest łatwiejsze nakładanie, lepiej sprawdza się dodatek wapna, który poprawia rozprowadzanie zaprawy i ogranicza rozwój pleśni oraz grzybów na powierzchni.

Przy wyborze najlepiej porównać priorytety prac:

  • maksymalna twardość i odporność na warunki pogodowe przemawiają za tynkiem cementowym,
  • łatwiejsze nakładanie i wygodniejsza obróbka przemawiają za tynkiem cementowo-wapiennym,
  • wyższa wilgotność w kuchni lub łazience przemawia za rozwiązaniem z dodatkiem wapna.

Kiedy tynk cementowy wygrywa z gipsem?

Przewaga pojawia się wtedy, gdy ściana ma pracować w trudniejszych warunkach. Tynk cementowy lepiej znosi wilgoć, zmiany temperatury i codzienne obciążenia mechaniczne niż tynk gipsowy, dlatego częściej trafia do łazienek, kuchni, korytarzy, klatek schodowych oraz na elewacje. Dodatkową korzyścią jest to, że stanowi dobrą bazę pod malowanie, płytki i kolejne powłoki mineralne, a przy pracach zewnętrznych także pod inne produkty na elewacje dobierane do warunków eksploatacji.

Przed zakupem warto sprawdzić cztery kwestie:

  • rodzaj podłoża i jego chłonność,
  • miejsce zastosowania: wewnątrz lub na zewnątrz,
  • poziom wilgoci i ryzyko uszkodzeń,
  • planowane wykończenie końcowe, na przykład tynki cienkowarstwowe stosowane na elewacji.

 

WOREK-TM-300-OK

TESORO MINERAL TM-300 tynk mineralny struktura pełna

worek-tm-2

TM-400 - tynk mineralny do natrysku

Dobór sposobu nakładania do wielkości prac

Przy niewielkim zakresie robót dobrze sprawdza się nakładanie ręczne, bo ułatwia kontrolę detali i naroży. Przy remoncie jednego pomieszczenia ręczne nakładanie daje większą kontrolę, dlatego po tę metodę sięgają nie tylko fachowcy, lecz także inwestorzy wykonujący prace etapami. Na dużych powierzchniach szybciej sprawdzają się tynki maszynowe, nakładane agregatem, czyli maszyną do podawania zaprawy, ponieważ pozwalają utrzymać równą warstwę i ograniczyć pracochłonność. Sam tynk cementowy w wersji maszynowej bywa bardziej wymagający przy przygotowaniu mieszanki, dlatego na dużych inwestycjach często wybiera się tynki cementowo-wapienne, zarówno ręczne, jak i maszynowe.

W trudniejszych technicznie miejscach, takich jak narożniki, sufity, nadproża i ościeża, liczy się nie tempo, lecz równa grubość warstwy i staranne wyrównanie.

Parametry techniczne ważne przy wyborze

O właściwym wyborze decyduje karta techniczna, a nie sam opis handlowy. Przy tynku elewacyjnym warto szukać zgodności z PN-EN 998, czyli normą dla zapraw tynkarskich, oraz jasnej deklaracji parametrów, które decydują o trwałości powłoki w rzeczywistych warunkach budowy. Warto też sprawdzić, czy zaprawa jest przeznaczona do podłoży murowanych i betonowych oraz do stosowania wewnątrz albo na zewnątrz.

W dokumentacji najlepiej porównać:

  • przyczepność do podłoża,
  • wytrzymałość na ściskanie,
  • nasiąkliwość i odporność na wilgoć,
  • reakcję na ogień,
  • zalecaną grubość oraz sposób nakładania.

Jak uniknąć błędów przy ręcznym i maszynowym tynkowaniu?

Najwięcej problemów wynika ze słabego przygotowania podłoża i niewłaściwego momentu obróbki. Przy ręcznym wykonywaniu tynków cementowych na równych ścianach najpierw ocenia się nośność i chłonność podłoża, potem wykonuje obrzutkę sczepną pod tynki cementowe, czyli warstwę poprawiającą przyczepność, albo warstwę sczepną pod tynki cementowo-wapienne, a dopiero później narzuca właściwą zaprawę. Po wstępnym związaniu stosuje się technikę ściągania tynku listwą tynkarską, a gąbkowanie i wygładzanie wykonuje się nie po stałej liczbie minut, lecz wtedy, gdy powierzchnia przestaje się rozmazywać, ale nadal daje się obrabiać.

Zbyt wczesne wygładzanie wyciąga spoiwo na powierzchnię, a zbyt późne utrudnia zamknięcie porów i pogarsza wygląd ściany. Jeśli podłoże budzi wątpliwości lub prace obejmują dużą powierzchnię, rozsądniej dobrać rozwiązanie po analizie warunków technicznych niż kierować się wyłącznie ceną.